Allimonò είναι μια ταινία μικρού μήκους που γεννάται από την επιθυμία και την ανάμνηση. Η αφήγηση ακολουθεί τον Filippo σε ένα αναδρομικό ταξίδι από τα απότομα τοπία της Ηπείρου στο κοντινό παρελθόν της Πρωτοχρονιάς του 1945, και μέσα από αυτή την πορεία ξαναζωντανεύει τις ζωές ενός ολόκληρου χωριού και τους δεσμούς ανάμεσα σε δύο λαούς που αντιμετωπίζουν τις αυστηρές επιταγές μιας εποχής.

Η ταινία δουλεύει με λεπτές στρώσεις εικόνων και ήχων. Η κινηματογράφηση του Petros Antoniadis επενδύει το τοπίο και τα πρόσωπα με ένα στιβαρό, ταπεινό βλέμμα, συχνά μέσω κοντινών πλάνων που αναδεικνύουν υφές και λεπτομέρειες. Το μοντάζ του Aggelos Michalopoulos δημιουργεί μια ροή όπου το παρόν και το παρελθόν διεισδύουν το ένα στο άλλο, ενώ η ηχητική επένδυση και η μουσική — με την επιμέλεια του Thanos Bikakis και της Doxa Kagiouli — σμιλεύουν την ατμόσφαιρα, αφήνοντας χώρο στην σιωπή και τους φυσικούς ήχους για να αφηγηθούν τόσα όσα δεν λέγονται.

Σημαντικό στοιχείο της ταινίας είναι η χρήση αρχειακού υλικού που προστίθεται ως φωνή της συλλογικής μνήμης, ένας σύνδεσμος με το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου και υλικό από τηλεοπτικές πηγές του στρατού, που ενισχύει την αίσθηση ιστορικής συνέχειας και επιβεβαιώνει την τεκμηρίωση χωρίς να τη μετατρέπει σε απλό ντοκουμέντο. Η αφήγηση της Lina Petrianou προσθέτει έναν ανθρώπινο τόνο, σχεδόν διαλογικό, που οδηγεί τον θεατή μέσα στην προσωπική και συλλογική ανάκληση.

Ως έργο διδάσκοντα, δημιουργήθηκε υπό την επίβλεψη έμπειρων καθηγητών και σε συνεργασία με παραγωγούς όπως η Apulia Film Commission. Πρόκειται για μια ταινία που δεν διεκδικεί μεγαλεπήβολα σχόλια αλλά κερδίζει την προσοχή με την τρυφερότητα και την ακρίβεια της καταγραφής της μνήμης. Ζητάει από εμάς να σταθούμε κοντά στις λεπτομέρειες, να ακούσουμε τις αποσιωπημένες ιστορίες και να δούμε πώς οι προσωπικές επιθυμίες γίνονται γέφυρα ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν.