Συμφωνία Πόλης

Συμφωνία πόλης που επικεντρώνεται στους ανθρώπους, στις μεταξύ τους σχέσεις, τις συμπεριφορές τους, τις συνήθειές τους, την επαφή τους με την πόλη και πώς όλα τα παραπάνω έχουν επηρεαστεί από τη συνθήκη της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας, της αστυνόμευσης και της επιτήρησης.
Μανώλης Κυζάλας, Χριστοφόρα Μαρία Ντούτσου
Σχετικά Έργα
Είναι Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 1943 και η μικρή πόλη των Καλαβρύτων πυρπολείται από το κατοχικό στρατό της ναζιστικής Γερμανίας, ενώ ολόκληρος ο ανδρικός πληθυσμός,
συγκεντρωμένος σε έναν κοντινό λόφο αφανίζεται από τα πυρά. Αυτό το έγκλημα πολέμου θα καταγραφεί στην ιστορία, μαζί με τη σφαγή της Μεραρχίας Άκουι, ως η μεγαλύτερη μαζική δολοφονία στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Τρεις άνδρες που έζησαν αυτά τα γεγονότα ως παιδιά, κλειδωμένοι με τα υπόλοιπα παιδιά, τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους στο δημοτικό σχολείο των Καλαβρύτων, θυμούνται αυτήν την τραυματική εμπειρία.
Η ταινία περιγράφει την ζωή της Βαρβάρας. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα απλά ας την δει.
Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί έναν νέο που συλλέγει άχρηστες, για τους πολλούς, ηλεκτρονικές συσκευές. Γι’ αυτόν, μια χαλασμένη σκούπα ή μια σκουριασμένη σόμπα είναι ευκαιρία για να εξερευνήσει τον «εσωτερικό μικρόκοσμό» της, που αποτελείται από σύνθετα κυκλώματα, μοτέρ και ηλεκτρονικά συστήματα, και να τη μεταποιήσει σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποκτήσει ξανά ζωή.
Πορτρέτο της Δήμητρας Σαμαρά, μιας ταλαντούχας σχεδιάστριας μόδας που μόλις πριν λίγα χρόνια αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρο της. Μια μεγάλη ατυχία της ζωής της την οδήγησε να γίνει αυτό που ονειρευόταν καθώς ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσει το μεγάλο σοκ ήταν να καταφύγει στο πάθος της. Μέσα από τη δημιουργία ενός φορέματος, από το μηδέν έως την τελική του μορφή, παρακολουθούμε μια παράλληλη εξέλιξη, την εξέλιξη της ίδιας, όπως την αφηγείται, αλλά και του κόκκινου φορέματος.
Μικρού μήκους ντοκιμαντέρ για τις συνθήκες ζωής στον καταυλισμό των προσφύγων στο νησί της Σάμου. Καταγράφει θραύσματα από την καθημερινότητα των παιδιών και την προσωπική προσπάθεια ενός Αφγανού κατοίκου του καταυλισμού, καθώς παραδίδει μαθήματα αγγλικής γλώσσας σε άλλα μέλη της κοινότητάς του.
Το θέμα του ντοκιμαντέρ είναι η γιαγιά μου η Αρετή. Έχω το όνομά της. Είναι πολύ απλός και γλυκός άνθρωπος. Θέλει πάντα να μας φροντίζει, να μας προσέχει και να μας ταΐζει.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη Λία, με τις αδέσποτες γάτες της Πλάκας και την Τούλα, τη θηλυκή σκυλίτσα που ζει στο Πεδίον του Άρεως. Η Λία αγαπάει και φροντίζει τα ζώα. Καθημερινά κυκλοφορεί με τροφή στην τσάντα της και ταίζει όποιο ζωάκι συναντήσει.
Ένα ολιγόλεπτο ντοκιμαντέρ-πορτραίτο, μέσα από το οποίο μας συστήνεται η καταξιωμένη ομποΐστα, Ισιδώρα Κοψιδά.












