Σε αυτήν την τρισδιάστατη προπτυχιακή εργασία η Πάπα Άλκηστις μεταφέρει σε κινούμενη εικόνα το παραμύθι "Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας" από τις ιστορίες του ψυχίατρου Χόρχε Μπουκάι. Η αφήγηση εξερευνά με απλή αλλά βαθιά εικόνα το ψυχικό ίχνος της αδυναμίας που μένει χαραγμένο στη μνήμη και γίνεται αόρατο δεσμά. Το έργο χρησιμοποιεί την αλληγορία του τσίρκου και του τρένου του τσίρκου για να μεταφέρει το θέμα του επαναλαμβανόμενου περιορισμού: ένα τεράστιο ζώο που παραμένει δεμένο σε ένα μικρό παλούκι επειδή η πρώτη του εμπειρία αδυναμίας καθόρισε τις επόμενες κινήσεις του.

Ο οπτικός κόσμος προτιμά μια λιτή, σχεδόν χειροποίητη αισθητική που θυμίζει ξύλο, χαρτόνι και ζωγραφιστές υφές. Στη 3D παραγωγή αυτή η πρόσληψη επιτυγχάνεται μέσα από μοντέλα με απλοποιημένες φόρμες, χειροπιαστές υφές και φωτισμό που δίνει έμφαση στο χαρτογραφημένο συναίσθημα αντί στην φωτορεαλιστική λεπτομέρεια. Τεχνικά στοιχεία όπως το μοντάζ, το rigging των χαρακτήρων και το shading χρησιμοποιούνται με σκοπό να τονίσουν τη στατικότητα και την εσωτερική συγκράτηση του πρωταγωνιστή, ενώ οι μικρές κινήσεις και οι παύσεις αποκτούν καθοριστική σημασία για την αφήγηση.

Η μουσική σύνθεση και η εκτέλεση της Νίκη Κοκκόλη μαζί με την επεξεργασία ήχου από τη Χρυσάνθη Ματσάγκα, δημιουργούν ηχητικό περιβάλλον που υπογραμμίζει την αντίθεση ανάμεσα στο εύθυμο σκηνικό του τσίρκου και τη βαρύτητα του ψυχολογικού θέματος. Η δουλειά επιβλέφθηκε από τον καθηγητή Τηλιγάδη Κωνσταντίνο και έγινε κατά τα έτη 2020-2021, παρουσιάζοντας μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στην κινηματογραφική αφήγηση μέσα από τα εργαλεία της 3D animation και του ηχητικού σχεδιασμού.

Το αποτέλεσμα είναι μια μικρή, στοχαστική εικονοποίηση ενός παραμυθιού που λειτουργεί ως καθρέφτης. Προσκαλεί τον θεατή να σκεφτεί πώς οι πρώτες μας εμπειρίες διαμορφώνουν περιορισμούς που επιμένουν και τελικά πώς η αναγνώριση αυτής της μνήμης μπορεί να γίνει το πρώτο βήμα προς την ελευθερία.