Η ταινία είναι ένα κινηματογραφικό πορτραίτο που στέκεται μακριά από την καταγραφή έργων και καταβάλλει προσπάθεια να αποτυπώσει την εσωτερική πορεία ενός νεαρού καλλιτέχνη. Η δημιουργός, Ελευθερία Κυρατζίδου, ακολουθεί τον Δημήτρη Παπαζάχο σε στιγμές αυτοπαρουσίασης και προβληματισμού, αναδεικνύοντας την προσωπικότητά του, τις χειρονομίες του σώματος και την τρόπο σκέψης του ως χώρο δημιουργίας.

Φιλμικά εργαλεία όπως το ασπρόμαυρο φιλμ ή η υψηλή αντίθεση του ασπρόμαυρου, κοντινά πλάνα στο πρόσωπο, μακρινές λήψεις στην πόλη και ένας ρυθμός μοντάζ που εναλλάσσει αργές αναπνοές με μικρές εκρήξεις εικόνων, λειτουργούν σαν τεχνικά μέσα για να φανερώσουν την εσωτερική αναζήτηση. Το αστικό περιβάλλον μετατρέπεται σε σκηνή, ενώ αντικείμενα και ένδυση γίνονται σημεία αφήγησης, υπογραμμίζοντας τον χαρακτήρα της περφόρμανς μέσα στην δημόσια σφαίρα.

Στο θεματικό επίπεδο η ταινία εξερευνά στοιχεία της gay culture ως μέρος της ταυτότητας και της αισθητικής αναφοράς του πρωταγωνιστή. Η αφήγηση δεν προσπαθεί να απαντήσει μονολεκτικά στην ερώτηση τι είναι ένας "Visual Artist" αλλά ανοίγει την έννοια σε προσωπική, κοινωνική και αισθητική διάσταση. Η ταινία γυρίστηκε ως πτυχιακή εργασία προπτυχιακού επιπέδου κατά το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021 με την εποπτεία της Χάλκου Μαρία και καταγράφει μια νεανική, ευαίσθητη και στοχαστική ματιά πάνω στην εικαστική αυτοπραγμάτωση.