Γιατί κάνω ποδήλατο
Ένας νεαρός ποδηλάτης εξηγεί τους λόγους που τον κάνουν να ασχολείται με αυτό το άθλημα. Περιγράφει τις δυσκολίες και τις ωραίες στιγμές που του προσφέρει το ποδήλατο.
Σχετικά Έργα
Η "Κατασκευή" καταγράφει την πρόβα της ομάδας σύγχρονου χορού και ακροβασίας "Κι όμΩς κινείται" καθώς προετοιμάζεται για μια θεατρική παράσταση που θα κινηματογραφηθεί. Πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του δεύτερου lockdown στην Αθήνα μέσα σε ένα κλίμα γενικής αβεβαιότητας ως προς τον προγραμματισμό και την πραγματοποίηση δια ζώσης παραστάσεων. Στην "Κατασκευή" καταγράφεται με αυθόρμητο και αποσπασματικό τρόπο η επαναφορά των σωμάτων σε συνθήκες πρόβας, η ανάγκη για επικοινωνία και επανασύνδεση, καθώς και η ανάμνηση του μοιράσματος με τους θεατές που ακόμη διατηρεί την ελπίδα.
Το ντοκιμαντέρ πραγματεύεται τη σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε δύο διαφορετικά είδη μουσικής (Κλασικής και Ηλεκτρονικής), σκιαγραφώντας παράλληλα το πορτρέτο μιας επαγγελματία Μουσικού και καθηγήτριας Βιόλας στο Μουσικό Σχολείο Αθηνών.
Οπτική διερεύνηση και τεκμηρίωση της αλυσίδας παραγωγής ενός εργοστασίου συσκευασίας ψαριών.
Το βίντεο αυτό δημιουργήθηκε στο πλαίσιο εργασίας για το μάθημα τέχνης των τεχνικών εικόνων.Ονομάστηκε lockdown καθώς διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της δεύτερης καραντίνας και παρουσιάζει δύο παράλληλες ζωές ανθρώπων και πώς ο καθένας τους βιώνει τον εγκλεισμό. Η ιδέα, τα πλάνα και το μονταζ είναι της Μαρκέλλας φλοκα και την μουσική την επιμελήθηκε εξ ολοκλήρου ο Δημήτρης Παντελης.
Η εξιστόρηση των βασικών αλλαγών, κατά την διάρκεια του 2020, στη ζωή ενός μέσου ανθρώπου. Οι στερήσεις, οι προσαρμογές, μα και οι απώλειες που υπέστη κατά τη διάρκεια μιας τόσο παράξενης χρονιάς. Όλα αυτά μέσα από την οπτική των καθημερινών του ενασχολήσεων εντός μιας ημέρας.
Συμφωνία πόλης που επικεντρώνεται στους ανθρώπους, στις μεταξύ τους σχέσεις, τις συμπεριφορές τους, τις συνήθειές τους, την επαφή τους με την πόλη και πώς όλα τα παραπάνω έχουν επηρεαστεί από τη συνθήκη της απαγόρευσης της κυκλοφορίας, της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας, της αστυνόμευσης και της επιτήρησης.
Το θέμα του ντοκιμαντέρ είναι η γιαγιά μου η Αρετή. Έχω το όνομά της. Είναι πολύ απλός και γλυκός άνθρωπος. Θέλει πάντα να μας φροντίζει, να μας προσέχει και να μας ταΐζει.
Μια ημέρα της μητέρας μου. Παρουσιάζεται η ρουτίνα της, κάτι το οποίο προσωπικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρον μιας και πιστεύω ότι στο "ασήμαντο" βρίσκεται ο αληθινός εαυτός ενός ανθρώπου.
