Καθώς η '' Έναστρη Νύχτα'' του Βίνσεντ Βαν Γκογκ αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου έργα ζωγραφικής, δημιούργησα μια ηχητική σύνθεση με κύριο στόχο τη δημιουργία ατμόσφαιρας με μια πιο ελεύθερη και αφαιρετική προσέγγιση . Αποτυπώνονται οι μικρές πινελιές, τα χρώματα , η στροβιλώδης ροή , το φυσικό τοπίο του πίνακα και η ψυχοσύνθεση του καλλιτέχνη. Το κομμάτι σε συνδυασμό με δυο εικόνες αποτελείται απο τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος ,παρουσιάζεται το νυχτερινό τοπίο, στο δεύτερο τα έντονα συναισθήματα του καλλιτέχνη και στο τρίτο η φύση με τη δύναμη της που ηρεμεί την ψυχή του ανθρώπου.

Στην εικόνα του σώματος ενυπάρχει κάθε έκφραση του υποκειμένου δηλώνοντας την έλλειψη του είναι, την οποία προσπαθεί να καλύψει η επιθυμία.

Ταινία εμψύχωσης μικρού μήκους.

Η performance Finem πραγματεύεται το χειροκρότημα ως μετασχηματιστική πράξη. Στόχο της δράσης αποτελεί η αποδόμηση του χειροκροτήματος, ως κοινωνική έκφραση θαυμασμού και αναγνώρισης.

Το γυναικείο σώμα, φέρει τις πληγές του και την ιστορία του μέσα στους αιώνες, δολοφονίες, βιασμοί, γυναίκες καλυμμένες με τσαντόρ στο Ιράν στην Σαουδική Αραβία, στο Αφγανιστάν, γυναίκες καλυμμένες με μπούρκα στον Περσικό κόλπο, θάνατος δια λιθοβολισμού στην Ινδία, οικογενειακές δολοφονίες στο Πακιστάν για λόγους τιμής, τα μωρά κορίτσια πετιούνται στα σκουπίδια μόλις γεννηθούν στην Κίνα, η εκτομή συμβαίνει ακόμα και σήμερα σε χώρες τις Αφρικής.
Το σώμα που φέρνει στον κόσμο την ζωή έχει το δικαίωμα στην έκφραση, την σεξουαλικότητα, να φοράει ότι θέλει, να δημιουργεί, να ερωτεύεται, να γερνάει, να φεύγει, να είναι ελεύθερο.
Η performance αφορά το γυναικείο σώμα αλλά και τον επαναπροσδιορισμό της θέσης της γυναίκας στο σήμερα. Ο ήχος είναι βασικό μέρος της performance, είναι μια πρωτότυπη σύνθεση του Νίκου Κανελλάκη ειδικά για την συγκεκριμένη δράση. Η performance θα βιντεοσκοπηθεί και το υλικό θα προβάλλεται ταυτόχρονα σε μία οθόνη.

Στιγμές που συναντιούνται και συνθέτουν κάποιες καινούριες μέσα από clips λίγων δευτερολέπτων. Κοινό τους σημείο αποτελεί η συνειρμική σκέψη κατά τη δημιουργία τους και η αίσθηση της σουρεαλιστικής ονειρικής διάθεσης.

Έργο καθρέπτης που αλληλεπιδρά με το "Me myself & ai" της Σόφης Μουτάφη. Η δημιουργία αυτού του έργου προκύπτει από τη συνεργασία ανθρώπου και μηχανής, κάτι που το τοποθετεί στην τομή αυτών των δύο μεγάλων συνόλων.

Animation κοινωνικής ευαισθητοποίησης με θέμα την οδική ασφάλεια. Τονίζει τη χρήση του κράνους για την οδήγηση των δίκυκλων μηχανών.

Μια ημέρα της μητέρας μου. Παρουσιάζεται η ρουτίνα της, κάτι το οποίο προσωπικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρον μιας και πιστεύω ότι στο "ασήμαντο" βρίσκεται ο αληθινός εαυτός ενός ανθρώπου.